Η εβδομάδα που πέρασε στο νηπιαγωγείο μας ήταν αφιερωμένη στη νέα χρονιά, στις αξίες που τη συνοδεύουν και στη δύναμη που έχει κάθε παιδί να θέτει μικρούς αλλά ουσιαστικούς στόχους για τον εαυτό του και τους άλλους.
Αφετηρία αποτέλεσε η ευγενική προσφορά του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων του Νηπιαγωγείου μας να μας μοιράσει ατομικά βασιλοπιτάκια, τον οποίο ευχαριστούμε θερμά για τη συχεχή του στήριξη και συνεργασία με το σχολείο. Οι εκπαιδευτικοί, λοιπόν ξεκίνησαν με την αφήγηση της ιστορίας της βασιλόπιτας και του Αγίου Βασιλείου. Μέσα από το παραδοσιακό αυτό έθιμο, τα παιδιά ήρθαν σε επαφή με έννοιες όπως η προσφορά, η αλληλεγγύη, η τύχη, αλλά και η σημασία του να μοιραζόμαστε τη χαρά.
Στη συνέχεια, μοιράστηκαν ατομικά βασιλοπιτάκια. Με ενθουσιασμό και αγωνία, τα παιδιά αναζήτησαν τα δύο φλουριά. Το ένα «έτυχε» στο νηπιαγωγείο μας – δηλαδή σε όλους μας – και το άλλο στην αγαπημένη μας προϊσταμένη. Αφού, λοιπόν, έτυχε σε όλους άρα όλοι δικαιούνταν και ένα δωράκι και πάλι προσφορά του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων.
Το γεγονός αυτό αποτέλεσε αφορμή για συζήτηση γύρω από τη χαρά που πολλαπλασιάζεται όταν μοιράζεται και για το πώς, στο σχολείο, η επιτυχία και η τύχη ανήκουν πρωτίστως στη συλλογικότητα.
Με αφορμή τη βασιλόπιτα και τον
συμβολισμό της νέας αρχής, προχωρήσαμε στην ανάγνωση του βιβλίου «Ο στόχος του
σκίουρου τη νέα χρονιά». Μέσα από τη λογοτεχνική αυτή αφήγηση, τα παιδιά ήρθαν
σε επαφή με την έννοια του στόχου με τρόπο βιωματικό και κατανοητό για την
ηλικία τους. Συζητήσαμε:
- για την προσπάθεια του σκίουρου να ανακαλύψει τι θέλει πραγματικά,
- τη διαδρομή που ακολούθησε μέχρι να φτάσει στον στόχο του,
- τις δυσκολίες που συνάντησε,
- ποιοι τον βοήθησαν και ποιους βοήθησε ο ίδιος,
- καθώς και για το τελικό αποτέλεσμα της πορείας του.
Η προσέγγιση αυτή συνάδει πλήρως με
το Νέο Αναλυτικό Πρόγραμμα Σπουδών για το Νηπιαγωγείο, καθώς αξιοποιεί τη
λογοτεχνία ως εργαλείο:
- ανάπτυξης της γλωσσικής ικανότητας (κατανόηση κειμένου, εμπλουτισμός λεξιλογίου, προφορική έκφραση),
- καλλιέργειας της κριτικής σκέψης, μέσω ερωτήσεων, προβληματισμών και διατύπωσης προσωπικών απόψεων,
- ενίσχυσης της κοινωνικοσυναισθηματικής μάθησης, μέσα από τη διερεύνηση συναισθημάτων, κινήτρων και σχέσεων.
Στη συνέχεια, θέσαμε στα παιδιά το
ερώτημα:
«Τι είναι τελικά ένας στόχος;»
Μέσα από συζήτηση στην ολομέλεια και
σε μικρότερες ομάδες, τα παιδιά οδηγήθηκαν στο να αντιληφθούν ότι στόχος δεν
είναι κάτι μακρινό ή αφηρημένο, αλλά κάτι που σχετίζεται με την καθημερινή μας
προσπάθεια να γινόμαστε λίγο καλύτεροι άνθρωποι.
Κάθε παιδί κλήθηκε να σκεφτεί και να
διατυπώσει έναν προσωπικό στόχο ή μία «υπόσχεση» για το 2026:
«Πώς θα ήθελε να βελτιωθεί σε κάτι,
τι χρειάζεται να κάνει για να το πετύχει ή πώς μπορεί να αξιοποιήσει τις ήδη
υπάρχουσες ικανότητές του για να βοηθήσει τους άλλους.»
Η διαδικασία αυτή καλλιεργεί βασικές
δεξιότητες ζωής όπως:
- η αυτογνωσία και η αυτοεκτίμηση, αφού τα παιδιά αναγνωρίζουν δυνατότητες και σημεία προς βελτίωση,
- η αυτορρύθμιση και η υπευθυνότητα, καθώς μαθαίνουν να συνδέουν τον στόχο με την προσωπική προσπάθεια,
- η ενσυναίσθηση και η κοινωνική ευθύνη, όταν οι στόχοι τους συνδέονται με το πώς μπορούν να βοηθούν τους άλλους,
- η ενεργός συμμετοχή και η δημοκρατική κουλτούρα, αφού κάθε στόχος είναι σεβαστός και ισότιμος μέσα στην ομάδα.
Ακολούθως, τα παιδιά ζωγράφισαν τον
προσωπικό τους στόχο και όλες μαζί οι ζωγραφιές συντέθηκαν σε ένα μεγάλο
συλλογικό έργο με τίτλο:
«Οι Στόχοι για το 2026».
Το κολάζ αυτό δεν είναι απλώς μια
εικαστική δημιουργία, αλλά μια οπτική αποτύπωση των αξιών, των επιθυμιών και
της δυναμικής της ομάδας μας.
Για εμάς στο νηπιαγωγείο, η νέα χρονιά δεν ξεκινά μόνο με ευχές, αλλά με συνειδητές παιδαγωγικές πρακτικές που βοηθούν τα παιδιά να σκέφτονται, να συνεργάζονται, να ονειρεύονται και να δρουν με υπευθυνότητα και ενσυναίσθηση. Με αυτόν τον τρόπο, θέτουμε τα θεμέλια για πολίτες με αυτοπεποίθηση, σεβασμό και διάθεση προσφοράς.
