Χριστουγεννιάτικες Νότες Συνεργασίας και Χρυσόσκονη Χαράς στο Ανοιχτό Σχολείο μας

Η σχολική χρονιά 2025 ολοκληρώθηκε στο σχολείο μας με τον πιο γλυκό, ζεστό και παιδαγωγικά ουσιαστικό τρόπο: μέσα από μια κοινή χριστουγεννιάτικη δράση που ένωσε εκπαιδευτικούς, παιδιά και γονείς σε μια μεγάλη, χαρούμενη ομάδα-παρέα.

Με σεβασμό στην παράδοση αλλά και με ανοιχτή διάθεση συνεργασίας, αποφασίσαμε φέτος να μεταφέρουμε το πνεύμα των καλάντων από το χωριό μας στον χώρο του σχολείου. Αντί να επισκεφθούμε, όπως κάθε χρόνο, φίλους και συγγενείς, ανοίξαμε τις πόρτες του σχολείου μας και υποδεχτήκαμε τους γονείς και τους φίλους, μετατρέποντας το σχολικό περιβάλλον σε έναν ζωντανό τόπο συνάντησης, επικοινωνίας και χαράς.

Παρότι οι καιρικές συνθήκες δεν μας επέτρεψαν να υλοποιήσουμε τη δράση στον εξωτερικό χώρο, η ευελιξία, η καλή διάθεση και το κλίμα συνεργασίας που μας χαρακτηρίζουν, εκπαιδευτικούς και παιδιά, μας βοήθησαν να προσαρμοστούμε χωρίς να χαθεί η χριστουγεννιάτικη μαγεία. Η δράση πραγματοποιήθηκε εντός του σχολικού κτιρίου, το οποίο γέμισε φωνές, γέλια, μουσικές και λαμπερά χαμόγελα.

Τα παιδιά υποδέχτηκαν τους γονείς τραγουδώντας τα κάλαντα, βιώνοντας τη χαρά της προσφοράς και της συμμετοχής, ενώ στη συνέχεια οι ρόλοι αντιστράφηκαν και οι γονείς τραγούδησαν τα κάλαντα στα παιδιά. Η κοινή αυτή εμπειρία ενίσχυσε το αίσθημα του «ανήκειν» και καλλιέργησε τη συναισθηματική σύνδεση μεταξύ όλων των μελών της σχολικής κοινότητας. Ακολούθησε αντίστροφη μέτρηση και το άναμμα των χριστουγεννιάτικων φωτισμών, μια συμβολική στιγμή που γέμισε τον χώρο με ενθουσιασμό και προσμονή.

Στη συνέχεια, παιδιά και γονείς χωρίστηκαν στις γωνιές δραστηριοτήτων που είχαν οργανωθεί από τα παιδιά και τους εκπαιδευτικούς: γωνιά ζωγραφικής, face painting και κατασκευή χριστουγεννιάτικων στολιδιών με αλατοζύμη. Μέσα από τη βιωματική και συνεργατική μάθηση, τα παιδιά είχαν την ευκαιρία να εκφραστούν δημιουργικά, να αλληλεπιδράσουν με τους γονείς τους και να ενισχύσουν δεξιότητες όπως η συνεργασία, η αυτοπεποίθηση και η χαρά της δημιουργίας.

 

Όλες οι δραστηριότητες πλαισιώθηκαν από χριστουγεννιάτικη μουσική και έναν πλούσιο μπουφέ, τον οποίο ετοίμασαν με αγάπη οι γονείς, ενισχύοντας έμπρακτα τη συνεργασία οικογένειας και σχολείου. Το καφεδάκι, οι χυμοί και τα κεράσματα αποτέλεσαν αφορμή για χαλαρή συζήτηση, ανταλλαγή χαμόγελων και ουσιαστική επικοινωνία.

Η δράση αυτή λειτούργησε ως μια παιδαγωγικά τεκμηριωμένη πρακτική ανοιχτού σχολείου, όπου η συναισθηματική ασφάλεια, η συμμετοχή και η συλλογικότητα είχαν πρωταγωνιστικό ρόλο. Κλείσαμε τη χρονιά με χριστουγεννιάτικη χρυσόσκονη, ζεστές καρδιές και την πεποίθηση ότι όταν σχολείο και οικογένεια συμπορεύονται, δημιουργούνται εμπειρίες που μένουν αξέχαστες.

Περάσαμε πραγματικά χριστουγεννιάτικα υπέροχα.

Και κάπως έτσι, με μελωδίες καλάντων να ηχούν ακόμη στ’ αυτιά μας, με χέρια γεμάτα δημιουργίες και καρδιές πασπαλισμένες με χριστουγεννιακοχαμόγελα, ευχόμαστε σε όλους μικρούς και μεγάλους Καλά Χριστούγεννα και ένα φωτεινό νέο έτος. Ένα έτος με λιγότερα «βιάζομαι» και περισσότερα «μοιράζομαι», με στιγμές ζεστασιάς, συνεργασίας και αγάπης. Είθε το σχολείο μας να συνεχίσει να σκορπίζει γνώση, φαντασία και χρυσόσκονη χαράς, όπως μόνο τα Χριστούγεννα ξέρουν να κάνουν.

Χριστούγεννα με ψυχή: ο Καρυοθραύστης ως γέφυρα χαράς, συνεργασίας και φαντασίας

Η Τετάρτη αποτέλεσε μια μέρα ξεχωριστή, μία μέρα γιορτής χαράς, γέλιου και έντονης συναισθηματικής φόρτισης για ολόκληρη τη σχολική μας κοινότητα, καθώς πραγματοποιήθηκε η χριστουγεννιάτικη γιορτή του σχολείου μας. Το σχολείο γέμισε παιδικές φωνές, χαμόγελα και προσμονή, δημιουργώντας ένα κλίμα γιορτής που αγκάλιασε μικρούς και μεγάλους.

Φέτος, οι εκπαιδευτικοί των δύο τμημάτων επέλεξαν να παρουσιάσουν το κλασικό παραμύθι «Ο Καρυοθραύστης», πλαισιωμένο από τη διαχρονική και βαθιά συγκινητική μουσική του Πιοτρ Ίλιτς Τσαϊκόφσκι. Η επιλογή αυτή στόχευσε όχι μόνο στη θεατρική έκφραση, αλλά και στη βιωματική επαφή των παιδιών με την τέχνη, τη μουσική και τη δύναμη της αφήγησης.

Το παραμύθι του Καρυοθραύστη μεταφέρει ένα πολυεπίπεδο και διαχρονικό μήνυμα. Μέσα από το ταξίδι της ηρωίδας στον κόσμο της φαντασίας, αναδεικνύεται η αξία της αγάπης, της καλοσύνης και της πίστης στο καλό. Ο Καρυοθραύστης συμβολίζει τη δύναμη που κρύβεται πίσω από την ευαισθησία και τη διαφορετικότητα, ενώ η μεταμόρφωσή του φανερώνει πως όταν βλέπουμε τον κόσμο με ανοιχτή καρδιά και ενσυναίσθηση, μπορούμε να ανακαλύψουμε την ομορφιά εκεί όπου αρχικά δεν είναι ορατή. Το παραμύθι υπενθυμίζει ότι η φαντασία λειτουργεί ως καταφύγιο και ταυτόχρονα ως μέσο κατανόησης της πραγματικότητας, ενώ η αγάπη και η προσφορά αποτελούν τις αληθινές δυνάμεις που μεταμορφώνουν τον άνθρωπο και τον κόσμο γύρω του.

Κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας, τα παιδιά συμμετείχαν με ενθουσιασμό, προθυμία και εσωτερικό κίνητρο σε κάθε πρόβα. Μας εντυπωσίασε ιδιαίτερα η ανυπομονησία τους να κάνουν καθημερινά πρόβες, καθώς τα ίδια το ζητούσαν, δείχνοντας τη βαθιά τους εμπλοκή στη διαδικασία. Οι πρόβες πραγματοποιήθηκαν από κοινού και για τα δύο τμήματα, ενισχύοντας την έννοια της συνεργασίας, της ομαδικότητας και της συλλογικής προσπάθειας, αποτυπώνοντας τη σύμπνοια και το ισχυρό δέσιμο της ομάδας εκπαιδευτικών και μαθητών.

Μέσα από αυτή τη βιωματική διαδικασία, τα παιδιά δεν περιορίστηκαν μόνο στον δικό τους ρόλο, αλλά κατανόησαν τη συνολική δομή της παράστασης, μαθαίνοντας και τους ρόλους των συμμαθητών τους. Αυτό φανερώνει ουσιαστική συμμετοχή, ανάπτυξη μνήμης, συγκέντρωσης και ενσυναίσθησης, καθώς κάθε παιδί έμαθε να σέβεται και να υποστηρίζει τον ρόλο του άλλου.

Την ημέρα της γιορτής, στο ερώτημα πώς νιώθουν, τα παιδιά εξέφρασαν αυθεντικά τη χαρά, την αγωνία, τον ενθουσιασμό αλλά και το άγχος τους, αναγνωρίζοντας τον εαυτό τους ως μικρούς ηθοποιούς έτοιμους να παρουσιαστούν μπροστά στο κοινό. Αναζητώντας έναν τρόπο να υποδεχτούμε τους γονείς και να τους στείλουμε ένα ουσιαστικό μήνυμα, αποφασίσαμε να αποτυπώσουμε στα παράθυρα του σχολείου τι σημαίνουν τα Χριστούγεννα για το κάθε παιδί ξεχωριστά, ώστε η είσοδος στον χώρο να αποτελέσει μια πρώτη συγκινητική επαφή με τον εσωτερικό τους κόσμο.

 

 

Το απόγευμα, όλοι έφτασαν με χαμόγελα και ανοιχτή καρδιά και απόλαυσαν κάθε λεπτό της παράστασης, η οποία προετοιμάστηκε με μεράκι, συνεργασία και ψυχή. Η παρουσία και η ανταπόκριση των γονέων αποτέλεσε για τα παιδιά την πιο ουσιαστική επιβράβευση της προσπάθειάς τους.

Κλείνοντας, ευχόμαστε τα φετινά Χριστούγεννα να γεμίσουν τις καρδιές όλων με φαντασία, αγάπη και πίστη στο καλό, όπως ακριβώς μας δίδαξε ο Καρυοθραύστης. Ας κρατήσουμε ζωντανή την παιδική ματιά που μεταμορφώνει το απλό σε μαγικό και ας αφήσουμε την καλοσύνη να γίνει η δύναμη που οδηγεί τις πράξεις μας, μέσα και έξω από το σχολείο. 

Καλά και φωτεινά Χριστούγεννα σε όλους.

 

Ταξιδεύοντας στον κόσμο της Φρίντα Κάλο: όταν η τέχνη γίνεται εμπειρία, σκέψη και προσωπική έκφραση

 

Αφορμή για μια πολυεπίπεδη παιδαγωγική εμπειρία αποτέλεσε η σημερινή επίσκεψη του σχολείου μας στην ψηφιακή έκθεση «Φρίντα Κάλο – Beyond the Icon» στη Θεσσαλονίκη. Ήδη από την προηγούμενη εβδομάδα ξεκινήσαμε, με συστηματικό και παιδαγωγικά σχεδιασμένο τρόπο, να γνωρίζουμε στα παιδιά τη σπουδαία Μεξικανή ζωγράφο, προσεγγίζοντας το έργο και τη ζωή της με τρόπους κατάλληλους για την προσχολική ηλικία, που ενισχύουν τη σκέψη, τη συναισθηματική κατανόηση και τη δημιουργική έκφραση.

Η εισαγωγή μας στη Φρίντα Κάλο πραγματοποιήθηκε στην ολομέλεια, μέσα από την παρουσίαση επιλεγμένων αυτοπροσωπογραφιών της. Οι εκπαιδευτικοί αξιοποίησαν τη ρουτίνα σκέψης «Βλέπω – Σκέφτομαι – Αναρωτιέμαι», ένα εργαλείο που καλλιεργεί τη διερευνητική στάση, τον προφορικό λόγο και τη μεταγνωστική ικανότητα των παιδιών. Τα νήπια παρατήρησαν προσεκτικά τις εικόνες, εντόπισαν κοινά στοιχεία και διαφορές, διατύπωσαν σκέψεις για τα συναισθήματα της ζωγράφου και προσπάθησαν να τεκμηριώσουν τις απόψεις τους με βάση τα οπτικά δεδομένα (βλέμμα, χρώματα, εκφράσεις, σύμβολα). Μέσα από αυτή τη διαδικασία, τα παιδιά εξασκήθηκαν στη σύνδεση εικόνας και νοήματος, αλλά και στην ενσυναίσθηση, επιχειρώντας να «διαβάσουν» τον εσωτερικό κόσμο ενός άλλου ανθρώπου.

 

  

Στη συνέχεια, οι εκπαιδευτικοί αφηγήθηκαν τη ζωή της Φρίντα Κάλο με τη βοήθεια εικόνων και έργων της, εστιάζοντας σε βασικούς σταθμούς της ζωής της, με τρόπο αφηγηματικό και προσαρμοσμένο στην ηλικία των παιδιών. Η βιογραφική αφήγηση δεν λειτούργησε ως απλή παράθεση πληροφοριών, αλλά ως μέσο κατανόησης της σχέσης ανάμεσα στη ζωή, τα βιώματα και τη δημιουργία. Ακολούθησε ένα νοητό και ψηφιακό ταξίδι στο Μεξικό με τη χρήση του Google Earth. Τα παιδιά παρακολούθησαν τη διαδρομή, σχολίασαν τις αποστάσεις, συζήτησαν για το πόσο μακριά βρίσκεται η χώρα και παρατήρησαν το «Μπλε Σπίτι» (Casa Azul), τον τόπο όπου γεννήθηκε η Φρίντα και που σήμερα λειτουργεί ως μουσείο. Η δραστηριότητα αυτή ενίσχυσε τη γεωγραφική αντίληψη, τον χωρικό προσανατολισμό και τη σύνδεση πολιτισμού και τόπου.

ΤΟ ΜΠΛΕ ΣΠΙΤΙ

Η σημερινή επίσκεψη στην ψηφιακή έκθεση αποτέλεσε την κορύφωση αυτής της μαθησιακής διαδρομής. Τα παιδιά βίωσαν μια καθηλωτική εμπειρία μέσα από ψηφιακές εγκαταστάσεις, εικονική πραγματικότητα, χρώμα, φως και ήχο. «Ταξιδέψαμε» στην πολύχρωμη εικονική πραγματικότητα της Φρίντα Κάλο, προσεγγίζοντας με βιωματικό τρόπο σημαντικές στιγμές της ζωής της. Η έκθεση ανέδειξε την εμβληματική μορφή μιας γυναίκας και δημιουργού που πάλεψε με πείσμα, πόνο και δυσκολίες, στεκόμενη με θάρρος ανάμεσα στη ζωή και τον θάνατο, μετατρέποντας την εμπειρία σε τέχνη. Ιδιαίτερα ξεχωριστή στιγμή αποτέλεσε η στάση στο Pulqueria La Rosita, την πολύχρωμη, παραδοσιακή μεξικανική ταβέρνα όπου η Φρίντα δίδασκε ζωγραφική. Εκεί, τα παιδιά πήραν κηρομπογιές και συμμετείχαν ενεργά, διακοσμώντας τον «τοίχο» της La Rosita με τα δικά τους χρώματα, βιώνοντας τη χαρά της συλλογικής δημιουργίας.

 

 

 

Με την επιστροφή μας στο σχολείο, η εμπειρία μετασχηματίστηκε σε προσωπική έκφραση. Εμπνευσμένα από τη Φρίντα Κάλο και τις αυτοπροσωπογραφίες της, τα παιδιά δημιούργησαν τις δικές τους αυτοπροσωπογραφίες, ενσωματώνοντας αντικείμενα, πρόσωπα και στοιχεία που αγαπούν και τα εκφράζουν, όπως η Φρίντα αγαπούσε τα λουλούδια, τα φυτά και τα ζώα. Η δραστηριότητα αυτή ενίσχυσε την αυτογνωσία, την αυτοεκτίμηση και την κατανόηση της μοναδικότητας κάθε παιδιού, επιβεβαιώνοντας ότι η τέχνη μπορεί να λειτουργήσει ως γέφυρα ανάμεσα στη γνώση, το συναίσθημα και την προσωπική ταυτότητα.

 

Η συνολική δράση αποτέλεσε ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα βιωματικής, ολιστικής μάθησης, όπου η τέχνη, η ιστορία, η γεωγραφία, η τεχνολογία και η συναισθηματική αγωγή συνδέθηκαν αρμονικά, προσφέροντας στα παιδιά μια εμπειρία ουσιαστική, αξέχαστη και βαθιά ανθρώπινη.

 

Παγκόσμια Ημέρα Αναπηρίας στο Νηπιαγωγείο: Μαθαίνουμε ότι «Μπορώ… αλλά με τον δικό μου τρόπο!»

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα για τα Άτομα με Αναπηρία την προηγούμενη εβδομάδα, σχεδιάσαμε και ολοκληρώσαμε σήμερα στο νηπιαγωγείο μια βιωματική και αναπτυξιακά κατάλληλη δράση με στόχο να ενισχύσουμε την ενσυναίσθηση, την αποδοχή της διαφορετικότητας και την καλλιέργεια θετικών στάσεων απέναντι στην πολυμορφία των ανθρώπινων ικανοτήτων.

Η δράση ξεκίνησε με μια ανοικτή συζήτηση, όπου ζητήσαμε από τα παιδιά να αναφέρουν κάτι που τα δυσκολεύει στην καθημερινότητά τους. Οι απαντήσεις τους καταγράφηκαν στον ασπροπίνακα, επιτρέποντας στα παιδιά να αναγνωρίσουν ότι όλοι – ανεξαρτήτως ηλικίας – συναντάμε προκλήσεις και αναζητούμε τρόπους για να τις αντιμετωπίσουμε. Αυτή η συνειδητοποίηση αποτελεί βασικό πυλώνα της ανάπτυξης της αυτορρύθμισης και της κοινωνικής-συναισθηματικής μάθησης.

 

Στη συνέχεια, οι εκπαιδευτικοί παρουσίασαν στην ολομέλεια «τη μυστική τσάντα των Υπερ-Ικανοτήτων». Στο εσωτερικό της υπήρχαν αντικείμενα που δημιουργούσαν γέφυρες με διαφορετικές μορφές αναπηρίας: μια μάσκα ύπνου (αναφορά στη μειωμένη όραση), ωτοασπίδες (αναφορά στη μειωμένη ακοή και στη νοηματική γλώσσα), επίδεσμοι για τη δυσκολία λεπτής κινητικότητας, εικόνες παιδιών που χρησιμοποιούν αναπηρικό αμαξίδιο, λευκό μπαστούνι ή σκύλο-οδηγό, καθώς και ένα κουτί φαρμάκων με ανάγλυφη γραφή Braille.

Αφού τα αντικείμενα έγιναν αντικείμενο εξερεύνησης και συζήτησης, τα παιδιά κλήθηκαν να αναστοχαστούν:

Τι είναι; Γιατί το χρησιμοποιούν κάποιοι άνθρωποι; Πώς θα μπορούσε κάποιος να επικοινωνεί αν δεν ακούει, δεν βλέπει, δεν περπατά ή δυσκολεύεται να κινήσει τα χέρια του; Μπορούμε να βρούμε λύσεις;

Οι απαντήσεις των παιδιών αποτέλεσαν την αφετηρία για μια ουσιαστική συζήτηση γύρω από τις αναπηρίες και τους εναλλακτικούς τρόπους με τους οποίους οι άνθρωποι δραστηριοποιούνται και επικοινωνούν. Ακολούθησαν βιωματικές δράσεις: τα παιδιά περπάτησαν με κλειστά μάτια οδηγούμενα από συμμαθητές, ψηλάφησαν τη γραφή Braille, δοκίμασαν να πιάσουν μαρκαδόρο με το στόμα ή το πόδι, αναγνωρίζοντας ότι πολλές φορές μια διαφορετική προσέγγιση οδηγεί σε δημιουργικές λύσεις.

Οι εκπαιδευτικοί αφηγήθηκαν ιστορίες παιδιών από όλο τον κόσμο που ζωγραφίζουν, κινούνται, μιλούν ή ακούν με διαφορετικό τρόπο – με τον δικό τους τρόπο. Μέσα από τις αφηγήσεις αυτές γεννήθηκε και το φετινό μας σύνθημα:

«Μπορώ, αλλά με τον δικό μου τρόπο».

Όσα παιδιά το επιθυμούσαν αποκωδικοποίησαν και έγραψαν το όνομά τους στη γραφή Braille, αναπτύσσοντας έτσι τόσο δεξιότητες συμβολικής αναπαράστασης όσο και βαθύτερη κατανόηση της προσβασιμότητας στην επικοινωνία.

Λόγω και του εορταστικού κλίματος της περιόδου, παρακολουθήσαμε χριστουγεννιάτικα τραγούδια αποδοσμένα στη νοηματική γλώσσα και μάθαμε μαζί με τα παιδιά μερικές βασικές λέξεις, αναγνωρίζοντας τη νοηματική ως ισότιμη μορφή επικοινωνίας.

Η δράση ολοκληρώθηκε με ομαδικές δημιουργίες. Τα παιδιά χωρίστηκαν σε ζευγάρια ή τριάδες και κατασκεύασαν «Το παιδί που μπορεί» — ένα φανταστικό παιδί που κάνει κάτι με έναν ιδιαίτερο τρόπο. Το κάθε παιδί εξόπλισε τη δική του φιγούρα με μια «υπερ-ικανότητα» και πρόσθεσε γύρω της στοιχεία που εξηγούν τον μοναδικό τρόπο με τον οποίο δρα και επικοινωνεί.

Με τις δραστηριότητες αυτές τα παιδιά είχαν την ευκαιρία να βιώσουν ότι η διαφορετικότητα δεν αποτελεί εμπόδιο, αλλά πηγή δύναμης, δημιουργικότητας και του δικαιώματος κάθε ανθρώπου να συμμετέχει ισότιμα σε όλες τις πλευρές της κοινωνικής ζωής.

Στο νηπιαγωγείο μας επιδιώκουμε καθημερινά να καλλιεργούμε αυτή τη στάση ζωής: σεβασμό, κατανόηση, ενσυναίσθηση και τη βαθιά πίστη ότι όλοι μπορούμε – αρκεί να μας δοθεί ο δικός μας τρόπος να το καταφέρουμε.