Δικαιώματα και Υποχρεώσεις του Παιδιού

 

Αν και η Παγκόσμια Ημέρα για τα Δικαιώματα του Παιδιού τιμήθηκε την προηγούμενη εβδομάδα, στο νηπιαγωγείο μας επιλέξαμε να προσεγγίσουμε το θέμα αυτήν την εβδομάδα, σύμφωνα με τις ανάγκες και τα αυθεντικά ενδιαφέροντα των παιδιών. Όπως έχουμε αναφέρει και σε προηγούμενη ανάρτηση, στη φιλοσοφία της Προσχολικής Εκπαίδευσης οι μαθησιακές εμπειρίες δεν επιβάλλονται μονοδιάστατα από τον εκπαιδευτικό σχεδιασμό· αντίθετα, διαμορφώνονται δυναμικά μέσα από την αλληλεπίδραση παιδιών–παιδαγωγών. Έτσι, παρότι η Παγκόσμια Ημέρα αποτελεί μια θεσμική αφορμή, η ουσία των δικαιωμάτων του παιδιού μάς αφορά και μας συνοδεύει σε όλη τη διάρκεια της σχολικής χρονιάς.

Διερεύνηση της έννοιας του δικαιώματος μέσα από τον διάλογο.

Η εκπαιδευτική μας πορεία ξεκίνησε με ένα ανοιχτό ερώτημα:

«Τι είναι δικαίωμα;»

Η ερώτηση αυτή, θεμελιώδης για τη δημοκρατική εκπαίδευση, άνοιξε έναν πλούσιο διάλογο. Τα παιδιά προσκλήθηκαν να εκφράσουν αυθόρμητα τις απόψεις τους: Ποια θεωρούν ότι είναι τα δικά τους δικαιώματα; Πώς τα αναγνωρίζουν; Πιστεύουν ότι διαφέρουν από εκείνα των ενηλίκων;

Στο πλαίσιο της ομαδοσυνεργατικής μάθησης, τα παιδιά διατύπωσαν ιδέες, εξέφρασαν απορίες, αντάλλαξαν εμπειρίες και μοιράστηκαν παραδείγματα από την καθημερινότητά τους. Οι εκπαιδευτικοί ενίσχυσαν τη διαδικασία θέτοντας καθοδηγητικές ερωτήσεις, καταγράφοντας παράλληλα τις σκέψεις των παιδιών, όπως ορίζει το σύγχρονο παιδαγωγικό πλαίσιο: το παιδί ως ενεργός συμμέτοχος στη γνώση και όχι ως παθητικός δέκτης πληροφορίας.

Από τις ιδέες στην οπτικοποίηση: Η ομπρέλα των δικαιωμάτων

Αφού συγκεντρώθηκαν οι αρχικές ιδέες, τα παιδιά χωρίστηκαν σε μικρές ομάδες και εργάστηκαν συνεργατικά για να αποδώσουν εικαστικά τα δικαιώματά τους. Η εικαστική δημιουργία λειτουργεί ως εργαλείο έκφρασης, αποτύπωσης προσωπικών και συλλογικών αντιλήψεων, αλλά και ενίσχυσης λεπτών κινητικών δεξιοτήτων.

Το τελικό αποτέλεσμα ήταν μια ομαδική αφίσα: η Ομπρέλα των Δικαιωμάτων, ένα συμβολικό έργο που «σκεπάζει» όλα τα παιδιά, υπενθυμίζοντας ότι κάθε παιδί δικαιούται προστασία, φροντίδα, ασφάλεια, εκπαίδευση, παιχνίδι, συμμετοχή και σεβασμό. Η ομπρέλα αυτή δεν αποτελεί μόνο εικαστικό προϊόν· αποτελεί σύμβολο ενδυνάμωσης και αναγνώρισης της παιδικής ταυτότητας.

Όμως… έχουμε μόνο δικαιώματα; Ο προβληματισμός για τις υποχρεώσεις.

Η παιδαγωγική μας προσέγγιση δεν θα μπορούσε να μείνει μόνο στη μία πλευρά του νομίσματος. Γι’ αυτό καλλιεργήσαμε έναν δεύτερο κύκλο προβληματισμού: «Έχουμε μόνο δικαιώματα; Μόνο ζητάμε, διεκδικούμε και θεωρούμε πράγματα δεδομένα;»

Μέσα από συζήτηση, παραδείγματα και βιωματικές αναφορές, τα παιδιά οδηγήθηκαν να αναστοχαστούν ότι κάθε δικαίωμα συνοδεύεται από μια αντίστοιχη υποχρέωση. Κατανοούν, έτσι, την έννοια της αμοιβαιότητας που διέπει τη δημοκρατική ζωή: για να λειτουργεί μια ομάδα με αρμονία, χρειάζεται σεβασμός, υπευθυνότητα και ενσυναίσθηση.

Κατασκευή πίνακα αντιστοίχισης δικαιωμάτων–υποχρεώσεων

Τα παιδιά δημιούργησαν έναν πίνακα όπου για κάθε δικαίωμα προσδιόρισαν τη σχετική υποχρέωση. Για παράδειγμα:

Δικαίωμα στα παιχνίδια – Υποχρέωση να συμμαζεύω και να φροντίζω τα παιχνίδια μου

 Δικαίωμα στο σχολείο – Υποχρέωση να πηγαίνω καθημερινά.

Δικαίωμα στο σπίτι – Υποχρέωση να βοηθάω τους γονείς στην καθαριότητα και τακτοποίηση.

Δικαίωμα στους γιατρούς/φάρμακα/νοσοκομεία – Υποχρέωση να πηγαίνω στην παιδίατρο, να παίρνω τα φάρμακα που μου δίνει, αν χρειαστώ και να κάνω τα εμβόλιά μου.

……

 

Στη συνέχεια, κάθε παιδί ζωγράφισε μια υποχρέωση που το ενέπνευσε ή με την οποία ταυτίστηκε. Όλες οι ζωγραφιές ενώθηκαν σε μια δεύτερη συλλογική αφίσα: την Αφίσα των Υποχρεώσεων, που στέκεται συμπληρωματικά δίπλα στην Ομπρέλα των Δικαιωμάτων.

Ένα ολοκληρωμένο μήνυμα για τα παιδιά και τις οικογένειες

Μέσα από αυτή τη μαθησιακή διαδικασία, τα παιδιά κατανόησαν στην πράξη ότι η κοινωνική συμβίωση βασίζεται στην ισορροπία ανάμεσα στο «δικαιούμαι» και στο «οφείλω». Η καλλιέργεια αυτής της στάσης ζωής στην προσχολική ηλικία αποτελεί θεμέλιο για την ανάπτυξη υπεύθυνων, ευαισθητοποιημένων και συνεργατικών πολιτών.

Στο νηπιαγωγείο μας πιστεύουμε ότι η εκπαίδευση στα δικαιώματα του παιδιού δεν είναι μια ετήσια εορταστική αναφορά, αλλά μια καθημερινή στάση: σεβασμός, ενσυναίσθηση, δημοκρατική συμμετοχή και καλλιέργεια αξιών που συνοδεύουν τα παιδιά σε όλη τους τη ζωή.

Όταν το νερό μάς οδηγεί στη μάθηση! Μικροί επιστήμονες σε δράση στο Νηπιαγωγείο

 

Στο νηπιαγωγείο, συχνά οι εκπαιδευτικοί οργανώνουμε ένα συγκεκριμένο πρόγραμμα, όμως η καθημερινότητα, τα γεγονότα και – κυρίως – τα ενδιαφέροντα των παιδιών έχουν τον τρόπο τους να μας καθοδηγούν σε διαφορετικά, απρόσμενα και δημιουργικά γνωστικά μονοπάτια.

Έτσι έγινε και αυτή την εβδομάδα!

Οι συνεχόμενες βροχερές μέρες μας κράτησαν μέσα στην τάξη, στερώντας μας την αγαπημένη μας ώρα στην αυλή. Όμως, αντί να αφήσουμε αυτό να μας περιορίσει, το μετατρέψαμε σε ευκαιρία!

Με αφορμή τις συζητήσεις των παιδιών για τη βροχή, τις λακκούβες με νερό, τα σύννεφα και τον καιρό, αποφασίσαμε να επικεντρωθούμε στο νερό και να φέρουμε την επιστήμη… στην τάξη μας.

Και τι πιο διασκεδαστικό από πειράματα;

Παιχνίδι, ανακάλυψη, χαρά και μάθηση σε ένα!

Μέσα από τα πειράματα, τα παιδιά έγιναν επιστήμονες/ερευνητές. Με τη φαντασία τους φόρεσαν ειδικά γυαλιά προστασίας, άσπρες ποδιές και στη συνέχεια, έκαναν υποθέσεις, παρατήρησαν, κατέγραψαν αλλαγές, διατύπωσαν ερμηνείες και συνεργάστηκαν με ενθουσιασμό.

1. Το νερό που ταξιδεύει μέσα από χαρτί κουζίνας

Με τρία ποτήρια και χρωματιστό νερό παρατηρήσαμε την τριχοειδή δράση: το νερό ανεβαίνει μέσα στις ίνες του χαρτιού και μετακινείται από το ένα ποτήρι στο άλλο.
Τι έμαθαν: πώς το νερό «μετακινείται» σε απορροφητικά υλικά και πώς ενώνονται χρώματα για να δημιουργήσουν νέα (μείξη χρωμάτων).

2. Πύργος πυκνότητας – τα υγρά δεν είναι όλα ίδια!

Μέλι, υγρό σαπούνι, νερό, λάδι και οινόπνευμα δημιούργησαν στο βάζο «στρώσεις» από το πιο βαρύ προς το πιο ελαφρύ.

Τι έμαθαν: ότι τα υγρά έχουν διαφορετική πυκνότητα και συμπεριφορά.

3. Η άνωση με το αβγό και το αλάτι

Το αυγό βυθίστηκε στο απλό νερό αλλά επέπλευσε στο αλατισμένο: τα παιδιά είδαν πώς αλλάζει η πυκνότητα του νερού και πώς αυτό επηρεάζει την άνωση. 

Τι έμαθαν: πότε κάτι επιπλέει και πότε βυθίζεται – μια έννοια σημαντική για τη φυσική και την κατανόηση του κόσμου.

4. Ποιο «έδαφος» συγκρατεί περισσότερο νερό;

Δοκιμάσαμε άμμο, χώμα και χαλίκια για να δούμε ποιο υλικό κρατά περισσότερο νερό.

Τι έμαθαν: ότι τα εδάφη έχουν διαφορετικές ιδιότητες και πώς αυτό σχετίζεται με τα φυτά, τον κύκλο του νερού και το περιβάλλον.

Παιδαγωγική αξία

Τα πειράματα με νερό δεν είναι παιχνίδι μόνο – είναι μάθηση με χαρά και νόημα.

Μέσα από αυτές τις δραστηριότητες τα παιδιά:

• ανέπτυξαν δεξιότητες επιστημονικής σκέψης (παρατήρηση, υπόθεση, πειραματισμός, συμπέρασμα)

• εμπλούτισαν το λεξιλόγιό τους με νέες έννοιες

• συνεργάστηκαν και επικοινώνησαν τις ιδέες τους, καθώς οι υποθέσεις και οι παρατηρήσεις πραγματοποιούνταν σε δυάδες ή τριάδες νηπίων-προνηπίων

• ενίσχυσαν την αυτοπεποίθηση και την πρωτοβουλία τους

• σύνδεσαν το σχολείο με τις εμπειρίες της καθημερινότητάς τους (βροχή, νερό, φύση)

Αυτή την εβδομάδα, λοιπόν, η βροχή δεν μας έκλεισε απλώς μέσα.
Μας άνοιξε την πόρτα σε μια υπέροχη περιπέτεια μάθησης!
Με το νερό ως αφορμή και τα παιδιά ως πρωταγωνιστές, γεμίσαμε την τάξη με χαμόγελα, απορίες και μικρές επιστημονικές ανακαλύψεις.

Τα παιδιά μαθαίνουν καλύτερα όταν μαθαίνουν με ενθουσιασμό.

 

17 Νοέμβρη στο Νηπιαγωγείο: Ένα ταξίδι στις αξίες της Δημοκρατίας, της Ελευθερίας και της Συνεργασίας

Στο νηπιαγωγείο μας προσεγγίσαμε την επέτειο της 17ης Νοέμβρη μέσα από ένα παιδαγωγικά κατάλληλο και βιωματικό πρόγραμμα, που στόχο είχε να βοηθήσει τα παιδιά να κατανοήσουν βασικές αξίες όπως η ελευθερία, η συνεργασία και η δημοκρατία. Με σημείο εκκίνησης το κλασικό έργο της Ευγενίας Φακινού «Ντενεκεδούπολη» και την ομότιτλη μουσική εκδοχή του Γιάννη Μαρκόπουλου, τα παιδιά ήρθαν σε επαφή με μια συμβολική ιστορία που προσφέρει πλούσια ερεθίσματα για τη διαχείριση συναισθημάτων, την κατανόηση κοινωνικών εννοιών και την καλλιέργεια της ενσυναίσθησης. Η συζήτηση που ακολούθησε επικεντρώθηκε στις δυσκολίες και τις περιπέτειες των ηρώων, αναδεικνύοντας την αξία της αλληλοϋποστήριξης, της φιλίας, της συνεργασίας και της ομαδικότητας, αλλά και την ανάγκη να σκεφτόμαστε το σωστό και το καλό και να αγωνιζόμαστε με υπομονή και επιμονή για ένα καλύτερο αύριο.

Με φυσικό τρόπο η μυθοπλασία συνδέθηκε με τη σύγχρονη ιστορία, καθώς έγινε αναγωγή στα γεγονότα του Πολυτεχνείου. Τα παιδιά άκουσαν ένα απλό και προσεκτικά διατυπωμένο αφήγημα για τη σημασία της Δημοκρατίας και το αντίθετό της, τη Δικτατορία, δίνοντας έμφαση όχι στα γεγονότα βίας αλλά στις αξίες που υπηρετούμε: την ελευθερία της έκφρασης, τον σεβασμό, την ειρηνική επίλυση συγκρούσεων και τη δύναμη της συλλογικής προσπάθειας. Η ακρόαση επιλεγμένων τραγουδιών ενίσχυσε το συναισθηματικό κλίμα της ημέρας. Με αφορμή το τραγούδι «Τα παιδιά ζωγραφίζουν στον τοίχο» και την Ντενεκεδούπολη, τα παιδιά οραματίστηκαν και δημιούργησαν τη δική τους πολιτεία, μια πολιτεία γεμάτη χρώματα, χαμόγελα, πάρκα, δέντρα, λουλούδια και παιδιά ευτυχισμένα—μια κοινότητα όπου κυριαρχούν η ειρήνη, ο σεβασμός και η χαρά της συνύπαρξης. Στο τέλος, κάθε παιδί μοιράστηκε και έγραψε τις δικές του λέξεις–σύμβολα, λέξεις που «αλλάζουν τον κόσμο», «σκορπούν τα σκοτάδια» και «λουλουδίζουν τη μέρα», όπως αναφέρει και το αγαπημένο τραγούδι.

Ανήμερα της γιορτής, οι εκπαιδευτικοί αξιοποίησαν πίνακες του Γιάννη Γαΐτη για να δραματοποιήσουν μια ιστορία εμπνευσμένη από τα γεγονότα του Πολυτεχνείου, προσκαλώντας τα παιδιά να εστιάσουν στη δύναμη της ομάδας και στην αξία της διεκδίκησης του δικαίου. Στη συνέχεια παρουσιάστηκε κουκλοθέατρο βασισμένο στη Ντενεκεδούπολη, προσφέροντας μια βιωματική, ευχάριστη και βαθιά συμβολική εμπειρία, μέσα από την οποία τα παιδιά αναγνώρισαν ότι η δύναμη βρίσκεται στην ενότητα και στην καλοσύνη. Η γιορτή ολοκληρώθηκε χαρούμενα, με τα παιδιά να τραγουδούν και να χορεύουν, τιμώντας με τον δικό τους αυθόρμητο τρόπο τα ιδανικά της ελευθερίας και της δημοκρατίας παίρνοντας και τον ήρωα της Ντενεκεδούπολης που είχαν διαλέξει.

 

Η ελιά στο Νηπιαγωγείο μας: Μία βιωματική προσέγγιση στην πολιτιστική και περιβαλλοντική αγωγή

Στο νηπιαγωγείο μας είχαμε τη χαρά να φιλοξενήσουμε την κ. Βαρβάρα Πίκουλα, η οποία παρουσίασε στα παιδιά, με βιωματικό και ενεργητικό τρόπο, την ιστορία και τη σημασία της ελιάς από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα. Η δραστηριότητα αυτή αποτέλεσε μια ολοκληρωμένη μαθησιακή εμπειρία, που συνέδεσε την πολιτιστική μας κληρονομιά με τη βιωματική προσέγγιση της γνώσης.

Τα παιδιά ταξίδεψαν νοερά στον χρόνο και «συνάντησαν» τον θεό Ποσειδώνα με τη θεά Αθηνά και το ιερό δέντρο της, αναγνωρίζοντας τη θέση της ελιάς στη μυθολογία και στους αιώνες της ελληνικής ιστορίας. Η μύηση στη μυθολογία ενίσχυσε τη φαντασία και το συμβολικό παιχνίδι, ενώ ταυτόχρονα τα οδήγησε σε μια πρώτη κατανόηση της πολιτιστικής συνέχειας από το παρελθόν στο παρόν.

Στη συνέχεια, μεταμορφώθηκαν σε μικρούς ελαιοπαραγωγούς, συμμετέχοντας ενεργά σε όλη τη διαδικασία: μάζεψαν ελιές, παρατήρησαν και χειρίστηκαν εργαλεία του παρελθόντος, κατανόησαν πώς φτιάχνουμε ελιές για φαγητό, πάστα ελιάς και λάδι. Με μεγάλο ενδιαφέρον παρατήρησαν και άγγιξαν αυθεντικές πλάκες σαπουνιού ηλικίας 80 και 30 χρόνων, κατανοώντας τη διαχρονική αξία των προϊόντων της ελιάς. Με τον τρόπο αυτό καλλιεργήθηκαν η αισθητηριακή διερεύνηση, η αντίληψη αιτίου–αποτελέσματος, η γλωσσική ανάπτυξη μέσα από αυθεντικό λεξιλόγιο και η περιβαλλοντική ευαισθησία ως προς τον ρόλο της ελιάς στη ζωή μας.

 

 

Στο τέλος του προγράμματος, όπως οι αρχαίοι ολυμπιονίκες στεφανώνονταν με τον κότινο—στεφάνι από κλαδί αγριελιάς—έτσι και τα παιδιά μας στέφθηκαν και έλαβαν ως αναμνηστικό δώρο ένα χειροποίητο σαπούνι ελαιολάδου. Ενισχύθηκε η πολιτισμική σύνδεση, ενώ το αναμνηστικό δώρο έδωσε ουσιαστική συνέχεια στη βιωματική εμπειρία.

Η επίσκεψη της κ. Πίκουλα αποτέλεσε το έναυσμα για μια σειρά δραστηριοτήτων που προηγήθηκαν στην τάξη. Τα παιδιά παρατήρησαν προσεκτικά την ελιά του σχολείου μας: τον κορμό, τα φύλλα, τους καρπούς, το σχήμα και τα χρώματά της. Η άμεση επαφή με το δέντρο ενίσχυσε τις πρώτες επιστημονικές τους δεξιότητες, όπως την παρατήρηση, τη διατύπωση υποθέσεων και τη χρήση σχετικού λεξιλογίου. Μέσα από εκπαιδευτικά βίντεο και εικόνες γνώρισαν διαφορετικούς τρόπους συγκομιδής και παραγωγής, σύγκριναν παλιές και νέες μεθόδους και εμπλούτισαν τις γνώσεις τους με τρόπο οπτικοακουστικό, κατανοητό και ευχάριστο.

Ιδιαίτερη θέση είχε η εικαστική προσέγγιση του πίνακα του Θεόφιλου «Λιομάζωμα». Τα παιδιά παρατήρησαν λεπτομέρειες, μίλησαν για τα χρώματα, τους ανθρώπους, τα ζώα, τα εργαλεία και τα ρούχα της εποχής, προσπαθώντας να καταλάβουν αν το έργο απεικονίζει το παρελθόν ή το παρόν. Η διαδικασία αυτή ενίσχυσε την παρατηρητικότητά τους, την αισθητική τους καλλιέργεια, τη γλωσσική τους έκφραση και την κριτική τους σκέψη. Με φαντασία και ενθουσιασμό «μπήκαν» νοερά μέσα στον πίνακα και θέλησαν στη συνέχεια να τον αναπαραστήσουν μέσα από δραματοποίηση. Δούλεψαν σε ζευγάρια, όπου το ένα παιδί κρατούσε το δέντρο και το άλλο χτυπούσε με ξύλο τα κλαδιά για να πέσουν οι ελιές/πράσινα μπαλόνια. Η επιλογή των ζευγαριών έγινε μέσα από το παραδοσιακό λάχνισμα «Ελιά, ελιά, λαδοελιά, πόσα φύλλα στα κλαδιά;», φέρνοντας τα παιδιά σε επαφή με λαογραφικά στοιχεία, ρυθμό και προφορικό πολιτισμό. Η δραματοποίηση καλλιέργησε την κινητικότητα, τη συνεργασία, τον συντονισμό κινήσεων και την κοινωνική αλληλεπίδραση.

Στη συνέχεια τα παιδιά, πάλι με το λάχνισμα, έπαιξαν στο αυτοσχέδιο μουσικό μεταλλόφωνο το τραγούδι «Δεντράκι ευλογημένο», συνδέοντας τον ρυθμό, τη μουσική έκφραση και τη μνήμη με το θέμα της ελιάς. Η μουσική δραστηριότητα ενίσχυσε τη ρυθμική αγωγή, την ακουστική διάκριση και την ομαδική συμμετοχή.

 

Η δράση ολοκληρώθηκε με τη δημιουργία πίνακα με την τεχνική του κολλάζ. Τα παιδιά εμπνεύστηκαν από τον Θεόφιλο και δημιούργησαν το δικό τους «Λιομάζωμα», σχεδιάζοντας, επιλέγοντας υλικά, συνθέτοντας εικόνες και εκφράζοντας δημιουργικά την προσωπική τους ματιά. Μέσω αυτής της διαδικασίας ενισχύθηκαν οι λεπτές κινητικές δεξιότητες, η οπτικοκινητική συντονισμένη δράση, η καλλιτεχνική έκφραση και η ανάπτυξη αυτοπεποίθησης.

 

Η θεματική της ελιάς αποδείχθηκε μια πλούσια, πολυεπίπεδη μαθησιακή εμπειρία που συνέδεσε τη μυθολογία, την ιστορία, το περιβάλλον, τις τέχνες, τη μουσική και την κοινωνική αλληλεπίδραση. Πάνω απ’ όλα όμως έδωσε στα παιδιά τη δυνατότητα να μάθουν μέσα από τη χαρά, τη δράση και την ενεργή συμμετοχή—ανακαλύπτοντας πως η ελιά δεν είναι μόνο ένα δέντρο, αλλά σύμβολο ειρήνης, σοφίας και ζωής που μας συντροφεύει από την αρχαιότητα ως σήμερα.

Οι Ταξιάρχες και η Πολεμική Αεροπορία μέσα από τη S.T.R.E.A.M. μάθηση

 

Με αφορμή τη γιορτή των Ταξιαρχών και της Πολεμικής Αεροπορίας στις 8 Νοεμβρίου, τα παιδιά του νηπιαγωγείου μας είχαν την ευκαιρία να προσεγγίσουν τη θεματική στο πλαίσιο της διδακτικής προσέγγισης STREAM (Science/Επιστήμη – Technology/Τεχνολογία – Reading and Writing/Γραφή και Ανάγνωση – Engineering/Μηχανική – Arts/Εικαστικά – Mathematics/Μαθηματικά).

Η συμμετοχή σε διαθεματικά και διεπιστημονικά προγράμματα επιτρέπει στους μαθητές την ανάπτυξη μιας σφαιρικότερης γνωστικής αντίληψης, διευκολύνοντας τη δημιουργία συνδέσεων και τη συνθετική σκέψη μεταξύ διαφορετικών επιστημονικών κλάδων.

Τα παιδιά, μέσα από την εμπλοκή τους σε πρακτικές δραστηριότητες, ενθαρρύνονται να διεξάγουν πειραματισμούς με φυσικά αντικείμενα, καθώς και να αναλάβουν τον σχεδιασμό και τον επανασχεδιασμό νέων προϊόντων ή λύσεων.

Η συζήτηση ξεκίνησε για τη σημασία της γιορτής των Ταξιαρχών, εστιάζοντας στους Αρχαγγέλους Μιχαήλ και Γαβριήλ ως συμβολικές μορφές προστασίας και δύναμης. Τα παιδιά ήρθαν σε επαφή με θρησκευτικά και ιστορικά στοιχεία, αναγνωρίζοντας τη σύνδεση των αγγέλων με την Πολεμική Αεροπορία και αναπτύσσοντας ενσυναίσθηση και αξίες όπως η ειρήνη και η αλληλεγγύη.

Στη συνέχεια, παρατήρησαν εικόνες αεροπλάνων και αγγέλων, εντόπισαν τα σχήματα και τις μορφές που τα συνθέτουν, το κοινό τους στοιχείο (τα φτερά) και τη συμβολική διάσταση των αγγέλων ως προστατών της πολεμικής αεροπορίας.

Έπαιξαν με τις εκπαιδευτικούς «κρεμάλα» τη λέξη αεροπλάνο και προσπάθησαν να βρουν τις δύο λέξεις που τη συνθέτουν. Τους δόθηκε η λέξη άγγελος και εντόπισαν το κοινό αρχικό γράμμα των δύο λέξεων, καθώς και άλλες φωνολογικές ομοιότητες.

Με αφορμή το γράμμα Α, οι εκπαιδευτικοί στην αυλή σχημάτισαν μια πίστα με τετράγωνα, τοποθέτησαν μία εικόνα με τους Ταξιάρχες και μία με ένα αεροπλάνο. Τα παιδιά πήραν τη θέση της μελισσούλας ρομποτάκι/BeeBot, κράτησαν στα χέρια τους το Α και «προγραμμάτισαν» τον εαυτό τους με εντολές, ώστε να περάσουν και από τις δύο εικόνες που αρχίζουν από το Α. Η δραστηριότητα αυτή ανέδειξε τη σύνδεση της τεχνολογίας με τη γλώσσα, ενίσχυσε τη λογική σκέψη, τη συνεργασία και τη δεξιότητα επίλυσης προβλημάτων με τρόπο παιχνιώδη και ευχάριστο.

 

Τα παιδιά ανέλαβαν ρόλο μικρών μηχανικών και καλλιτεχνών! Χωρίστηκαν σε ομάδες και δημιούργησαν 2 αεροπλάνα από χαρτόκουτες και αγγελάκια με loose parts (χαλαρά υλικά χωρίς χρήση κόλλας). Βασίστηκαν στα βασικά βήμτα εφαρμογής της μεθοδολογίας και: παρατήρησαν, ρώτησαν, συνέλεξαν πληροφορίες και υλικά, φαντάστηκαν, σχεδίασαν, δημιούργησαν και βελτίωσαν το σχέδιό τους αναθεωρώντας και επιλύοντας πρακτικά ζητήματα. Μέσα από τη διαδικασία αυτή ανέπτυξαν σχεδιαστική σκέψη, χωρική αντίληψη, λεπτή κινητικότητα, αλλά και περιβαλλοντική ευαισθησία, καθώς αναγνώρισαν τη δυνατότητα επαναχρησιμοποίησης υλικών με δημιουργικό τρόπο. Επίσης, η αισθητική αντίληψη, η δημιουργική έκφραση και η συναισθηματική νοημοσύνη ενισχύθηκαν μέσα από το κλίμα συνεργασίας και χαράς.

 

Κατά τη διάρκεια των δραστηριοτήτων, τα παιδιά πειραματίστηκαν με γεωμετρικά σχήματα και συμμετρίες που εντόπισαν στα αεροπλάνα και στους αγγέλους, μέτρησαν γράμματα, φτερά και κομμάτια κατασκευών. Με αυτόν τον τρόπο προσεγγίστηκαν βιωματικά έννοιες όπως η μέτρηση, η ταξινόμηση, η αντιστοίχιση και η ισορροπία, αποδεικνύοντας πως τα Μαθηματικά μπορούν να γίνουν παιχνίδι και μέσο δημιουργίας.

Η εμπειρία αυτή απέδειξε πώς μια φαινομενικά απλή θεματική μπορεί να αποτελέσει πλούσιο πλαίσιο για ολιστική, διαθεματική μάθηση, όπου το παιχνίδι, η ανακάλυψη και η δημιουργία συνυφαίνονται με τη γνώση και τη χαρά της συμμετοχής οδηγώντας σε μία αξέχαστη πορεία μάθησης.