Η 28η Οκτωβρίου μέσα από τα μάτια των παιδιών. Τέχνη, ιστορία, συναισθήματα και δημιουργία.

 

Η εθνική επέτειος της 28ης Οκτωβρίου δεν είναι απλώς μια ημερομηνία στο ημερολόγιο. Είναι μια ευκαιρία να μιλήσουμε στα παιδιά για την αξία της ειρήνης, της ελευθερίας, της αντίστασης και της συλλογικής μνήμης. Στο σχολείο μας, επιλέξαμε να ολοκληρώσουμε τη θεματική με τρόπο βιωματικό, δημιουργικό και πολυαισθητηριακό, αξιοποιώντας την τέχνη, τη λογοτεχνία, τη γλώσσα και τη φύση ως μέσα έκφρασης και νοηματοδότησης σχεδιάζοντας και οργανώνοντας δραστηριόττηες με γνώμονα την ενεργή συμμετοχή των παιδιών, την ανάπτυξη της κριτικής σκέψης και τη συναισθηματική τους έκφραση.

Ξεκινήσαμε με ένα έργο-σύμβολο: τη Guernica του Πικάσο καλλιεργώντας την συναισθηματική νοημοσύνη, την ιστορική σκέψη και την ικανότητα έκφρασης. Τα παιδιά παρατήρησαν τον πίνακα, αναγνώρισαν φιγούρες, συναισθήματα λύπης και φόβου και σύμβολα. Η έλλειψη χρωμάτων τους προβλημάτισε και αποτέλεσε αφορμή για ερμηνεία του νοήματος του έργου. Στη συνέχεια, χωρίστηκαν σε δύο ομάδες και δημιούργησαν με την τεχνική του κολάζ δύο εκδοχές: τη Guernica του πολέμου και τη Guernica της ειρήνης.

Η λογοτεχνία έγινε γέφυρα προς την ειρήνη. Οι εκπαιδευτικοί διάβασαν την "Ειρήνη" του Αριστοφάνη, και μέσα από ερωτήσεις, τα παιδιά ανακάλυψαν το χιούμορ, την αλληγορία και το μήνυμα του έργου. Στη συνέχεια, με εφημερίδες και χαρτιά, δημιούργησαν το δικό τους περιστέρι της ειρήνης — ένα σύμβολο που γεννήθηκε από τα χέρια τους και τις σκέψεις τους.

 

Επιπλέον, σε χάρτινα πιάτα, τα παιδιά σχημάτισαν τη λέξη ΟΧΙ με μικρά μπαλάκια γκοφρέ. Η δραστηριότητα ενίσχυσε τη λεπτή κινητικότητα, αλλά κυρίως έδωσε υλική υπόσταση σε μια λέξη-σύμβολο. Το ΟΧΙ έγινε χειροποίητο, προσωπικό, μοναδικό.

 

Το γνωστό γκράφιτι του Banksy έγινε αφετηρία για μια εικαστική δημιουργία με συμβολισμούς. Το κορίτσι έγινε η Ελλάδα με φούστα την ελληνική σημαία, το μπαλόνι μεταμορφώθηκε σε χαρταετό με την ελληνική σημαία, και το φόντο γέμισε με ουρανό και γη, χρωματισμένα με πράσινο και μπλε από τα παιδιά. Η ερώτηση "γιατί κορίτσι και όχι αγόρι;" οδήγησε σε γλωσσική διερεύνηση του "η" και του "ο", ενώ η σύνδεση με τη γιορτή της Θεσσαλονίκης εμπλούτισε το έργο με τον Λευκό Πύργο και τον Άγιο Δημήτριο.  Η διαθεματική προσέγγιση ενίσχυσε τη σύνδεση γνώσεων, την πολιτισμική συνείδηση και την κριτική σκέψη.

Η αυλή μας γέμισε φύλλα, και τα παιδιά συνέχεια τα μαζεύουν και δημιουργούν μπουκέτα. Η ερώτηση των εκπαιδευτικών για το «τι μπορούμε να τα κάνουμε τόσα φύλλα» σε συνδυασμό με την 28^η Οκτωβρίου οδήγησε στην πρόταση των παιδιών να φτιάξουν την ελληνική σημαία με αυτά. Τα μάζεψαν, τα άφησαν να ξεραθούν, τα έτριψαν και τα ανακάτεψαν με μπλε τέμπερα. Το αποτέλεσμα ήταν μια σημαία φτιαγμένη από τη φύση, από τα χέρια τους, από την έμπνευσή τους. Η περιβαλλοντική ευαισθητοποίηση και η αισθητική έκφραση συνδυάστηκαν με δημιουργικότητα και οικολογική συνείδηση.

Η δημιουργία σημαιών ήταν κάτι που γοήτευσε τα παιδιά. Ένα νήπιο έφερε βιβλίο με σημαίες κρατών. Συζητήσαμε για τις διαφορές, τη σημασία, το συμβολισμό και η συζήτηση οδήγησε στην ιδέα να δημιουργήσουν τη δική τους σχολική σημαία. Τα παιδιά ζωγράφισαν, στόλισαν, έγραψαν μηνύματα και δημιούργησαν ένα σύμβολο που εκφράζει τις αξίες μας του σχολείου μας την ταυτότητά μας και τη φωνή των παιδιών. Η σημαία του 1ου Νηπιαγωγείου Νέου Ρυσίου, λοιπόν, μέσα από τα μάτια των παιδιών!

Η θεματική της 28ης Οκτωβρίου δεν ήταν απλώς μια γιορτή. Ήταν ένα ταξίδι. Ένα ταξίδι στην ιστορία, στην τέχνη, στη γλώσσα, στη φύση, στον εαυτό μας. Τα παιδιά έγιναν παρατηρητές, δημιουργοί, στοχαστές. Και εμείς, οι εκπαιδευτικοί, συνοδοιπόροι τους.

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΕΛΛΑΔΑ – ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ