Μικροί Ερευνητές της Παράδοσης: Ελληνικά Αποκριάτικα Έθιμα

Στο πλαίσιο της θεματικής προσέγγισης των Αποκριών και με στόχο τη γνωριμία των παιδιών με στοιχεία της ελληνικής λαϊκής παράδοσης, υλοποιήθηκε στο νηπιαγωγείο μας μια βιωματική εκπαιδευτική δράση με άξονα τα αποκριάτικα έθιμα από διάφορες περιοχές της Ελλάδας.

Αρχικά, μέσα από την αξιοποίηση πολυτροπικού εκπαιδευτικού υλικού (εκπαιδευτικά βίντεο, φωτογραφικό υλικό και εποπτικές εικόνες), τα παιδιά ήρθαν σε επαφή με ποικίλα καρναβαλικά έθιμα που πραγματοποιούνται σε διαφορετικούς τόπους της χώρας. Η διαδικασία αυτή ενίσχυσε την παρατηρητικότητα, τη σύγκριση πολιτισμικών στοιχείων και την ανάπτυξη του προφορικού λόγου μέσω συζήτησης και ανταλλαγής απόψεων.

Οι εκπαιδευτικοί, παρατηρώντας το αυξημένο ενδιαφέρον των παιδιών, προχώρησαν σε μια μαθητοκεντρική διαδικασία συναπόφασης. Τα παιδιά εξέφρασαν την επιθυμία να γνωρίσουν καλύτερα συγκεκριμένα έθιμα και να τα παρουσιάσουν στους γονείς τους. Μετά από συζήτηση στην ολομέλεια, επιλέχθηκαν τρία έθιμα:

•     οι Κουδουνοφόροι του Σοχού

•     οι Φανοί της Καστοριάς

•     οι Γενίτσαροι και οι Μπούλες της Νάουσας

Στη συνέχεια, τα παιδιά και οι εκπαιδευτικοί χωρίστηκαν σε τρεις ομάδες, μία για κάθε έθιμο. Η διερευνητική μάθηση υποστηρίχθηκε μέσα από ποικίλες πηγές (βιβλία, εικόνες, βίντεο και παραδοσιακά τραγούδια), ώστε τα παιδιά να συλλέξουν πληροφορίες και να οικοδομήσουν σταδιακά τη γνώση γύρω από τα πολιτισμικά χαρακτηριστικά κάθε εθίμου. Κάθε παιδί ανέλαβε έναν μικρό ρόλο παρουσίασης, ενισχύοντας την αυτοπεποίθηση και τη συμμετοχική μάθηση.

Ακολούθησαν δημιουργικές δραστηριότητες εικαστικής έκφρασης, κατά τις οποίες τα παιδιά κατασκεύασαν αντικείμενα που σχετίζονταν με τα έθιμα, όπως μάσκες, καπέλα, κουδούνια και σπαθιά. Οι δραστηριότητες αυτές συνέβαλαν στην ανάπτυξη της λεπτής κινητικότητας, της δημιουργικότητας και της συμβολικής αναπαράστασης.

Παράλληλα, πραγματοποιήθηκαν πρόβες για την οργάνωση της παρουσίασης, όπου τα παιδιά εξασκήθηκαν στα λόγια και στα τραγούδια τους μέσα από διαδικασίες δραματοποίησης και ομαδικής συνεργασίας.

Την Πέμπτη το πρωί, σε κλίμα χαράς και δημιουργικής προσμονής, τα παιδιά υποδέχτηκαν τους γονείς τους στο σχολείο και παρουσίασαν όσα έμαθαν, δραματοποιώντας τα έθιμα που μελέτησαν. Η ενεργός συμμετοχή των παιδιών και η θετική ανταπόκριση των γονέων ενίσχυσαν την αξία της βιωματικής μάθησης και της σύνδεσης σχολείου–οικογένειας.

Στο τέλος της παρουσίασης, παιδιά και γονείς συμμετείχαν όλοι μαζί στο παραδοσιακό παιχνίδι-τραγούδι «Πιπέρι», όπου τα παιδιά τραγουδούσαν και επέλεγαν μέρη του σώματος που «ψιλοκοπανίζονται», ενισχύοντας τη σωματική έκφραση και τη διασκέδαση μέσα από το ρυθμό.

Η γιορτή ολοκληρώθηκε με το ιδιαίτερα αγαπημένο αποκριάτικο δρώμενο του αλευροπόλεμου, προσφέροντας σε όλους μια χαρούμενη εμπειρία συνεργασίας και παιχνιδιού. Με αυτόν τον τρόπο, τα παιδιά βίωσαν την παράδοση όχι μόνο ως γνώση αλλά ως ζωντανή εμπειρία, κλείνοντας τη γιορτή των Αποκριών με τον πιο διασκεδαστικό και δημιουργικό τρόπο.

  

Τσικνοπέμπτη στο σχολείο μας: μια βιωματική γιορτή μάθησης, σχέσεων και πολιτισμού

Η φετινή μας γιορτή για την Τσικνοπέμπτη αποτέλεσε μια ολοκληρωμένη παιδαγωγική εμπειρία, όπου το παιχνίδι, η κίνηση, η μουσική και η κοινωνική αλληλεπίδραση λειτούργησαν ως ισότιμοι άξονες μάθησης. Στο πλαίσιο της αποκριάτικης περιόδου, αξιοποιήσαμε το πολιτισμικό περιεχόμενο της παράδοσης ως ευκαιρία για βιωματική προσέγγιση της λαϊκής μας κληρονομιάς.

Με την παρουσία ανιματέρ, τα παιδιά συμμετείχαν σε οργανωμένα κινητικά και μουσικοκινητικά παιχνίδια, χόρεψαν, τραγούδησαν και συνεργάστηκαν σε ομαδικές δραστηριότητες. Ιδιαίτερη θέση στη γιορτή είχε το παραδοσιακό γαϊτανάκι, μια δραστηριότητα που συνδυάζει ρυθμό, συντονισμό κινήσεων και συνεργασία, ενισχύοντας παράλληλα τη συλλογικότητα και την αίσθηση του «ανήκειν».

Η συμμετοχή των παιδιών ήταν ενεργή και ενθουσιώδης. Μέσα από το θεατρικό παιχνίδι, τη μεταμφίεση και τη σωματική έκφραση, καλλιεργήθηκαν δεξιότητες επικοινωνίας, αυτοέκφρασης και αυτοπεποίθησης. Το γιορτινό κλίμα ευνόησε τη συναισθηματική αποφόρτιση, την ενίσχυση των διαπροσωπικών σχέσεων και την ανάπτυξη της ενσυναίσθησης, καθώς τα παιδιά μοιράστηκαν ρόλους, γέλιο και κοινές εμπειρίες.

Το αποκριάτικο πάρτι ολοκληρώθηκε με τον πιο ουσιαστικό και συμβολικό τρόπο: γονείς και παππούδες των φετινών μαθητών, αλλά και γονείς παιδιών προηγούμενων σχολικών ετών, προσέφεραν ένα πλουσιοπάροχο γεύμα, δίνοντας στα παιδιά την ευκαιρία να «τσικνίσουν» όλοι μαζί. Η διαγενεακή αυτή συμμετοχή αναδεικνύει έμπρακτα τον ισχυρό δεσμό συνεργασίας, εμπιστοσύνης και αλληλοεκτίμησης που έχει οικοδομηθεί μεταξύ σχολείου και οικογένειας.

Η κοινή γιορτή δεν αποτελεί απλώς μια ευχάριστη διακοπή της σχολικής ρουτίνας. Συνιστά παιδαγωγικό γεγονός που ενισχύει τη σχολική κοινότητα, καλλιεργεί την κοινωνική συνοχή και προάγει τη σύνδεση του σχολείου με το πολιτισμικό και κοινωνικό του περιβάλλον. Η ενεργός εμπλοκή της οικογένειας λειτουργεί υποστηρικτικά στη μαθησιακή και συναισθηματική ανάπτυξη των παιδιών, επιβεβαιώνοντας ότι η εκπαίδευση είναι μια συλλογική υπόθεση.

Ευχαριστούμε θερμά το κρεοπωλείο "Σοχός" και τον κ. Τροχίδη για τη χορηγία των κρεάτων καθώς και το εστιατόριο "Το Σύγχρονο" που με αγάπη, προθυμία και γενναιοδωρία συνέβαλαν στην επιτυχία της ημέρας. Η παρουσία και η στήριξή τους αποτελούν πολύτιμο κεφάλαιο για τη σχολική μας κοινότητα.

Με κοινές εμπειρίες όπως αυτή, συνεχίζουμε να οικοδομούμε ένα σχολείο ανοιχτό, συμμετοχικό και βαθιά ανθρώπινο.

Από το απλό στο σύνθετο: όταν η μάθηση εξελίσσεται μέσα από τη δράση και τη φαντασία

 

Στην εκπαιδευτική πράξη του νηπιαγωγείου, συχνά μια φαινομενικά απλή δραστηριότητα μπορεί να αποτελέσει την αφετηρία για μια πολυδιάστατη μαθησιακή εμπειρία. Μια τέτοια εμπειρία βιώσαμε αυτή την εβδομάδα, μέσα από δραστηριότητες εμπνευσμένες από την περίοδο των Αποκριών, οι οποίες εξελίχθηκαν οργανικά, ακολουθώντας τα ενδιαφέροντα, τις ιδέες και τις πρωτοβουλίες των παιδιών.

Η αρχική δραστηριότητα αφορούσε την επαφή των παιδιών με τον γραπτό λόγο. Οι εκπαιδευτικοί παρουσίασαν φύλλο εργασίας με λέξεις σχετικές με τα καρναβάλια (καρναβάλι, μάσκα, Απόκριες), καλώντας τα παιδιά να τις παρατηρήσουν, να προσπαθήσουν να τις αποκωδικοποιήσουν και να τις «διαβάσουν». Στη συνέχεια, τα παιδιά επιχείρησαν να γράψουν τις λέξεις, ενισχύοντας τη σύνδεση προφορικού και γραπτού λόγου και αναπτύσσοντας τη φωνολογική τους επίγνωση.

Με αφορμή αυτή την προσπάθεια ακολούθησε συζήτηση για τις αποκριάτικες στολές η οποία ανέδειξε τον κλόουν ως μία από τις πιο αναγνωρίσιμες φιγούρες του καρναβαλιού. Οι εκπαιδευτικοί εκμεταλλευόμενοι τεξέλιξη της συζήτησης έθεσαν ερωτήσεις διερεύνησης («Πώς είναι ένας κλόουν; Τι τον κάνει ξεχωριστό;») και τα παιδιά οδηγήθηκαν στη δημιουργική αποτύπωση ενός κλόουν στο χαρτί, αξιοποιώντας παρατηρητικότητα, φαντασία και εικαστική έκφραση. Η δραστηριότητα αυτή ενίσχύσε την προσωπική έκφραση και την αισθητική ανάπτυξη των παιδιών.

Στη συνέχεια, οι μάσκες αποτέλεσαν το βασικό υλικό για μια σειρά μαθηματικών και συνεργατικών δραστηριοτήτων. Τα παιδιά ταξινόμησαν πλαστικοποιημένες μάσκες με βάση το χρώμα, τις κατέγραψαν ποσοτικά, συνέκριναν ομάδες ως προς το πλήθος, πραγματοποίησαν απλές προσθέσεις και αφαιρέσεις, και διερεύνησαν προβλήματα καθημερινής μαθηματικής λογικής π.χ. αν επαρκούν οι μάσκες για όλες τις εκπαιδευτικούς και ποιες ομάδες καλύπτουν αυτή την ανάγκη, ποιες ομάδες μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε για όλα τα αγόρια, ποιες για όλα τα κορίτσια κλπ. Μέσα από βιωματικό και παιγνιώδη τρόπο, καλλιεργήθηκαν βασικές μαθηματικές έννοιες και δεξιότητες.

Ακολούθως, τα παιδιά εργάστηκαν σε ομάδες, λαμβάνοντας ίσο αριθμό από μάσκες και με οδηγία να δημιουργήσουν ελεύθερα ένα σχέδιο της επιλογής τους. Η ομαδική αυτή δραστηριότητα ανέδειξε τη συνεργασία, τη διαπραγμάτευση ιδεών, τη λήψη αποφάσεων και τη δημιουργική σκέψη. Τα αποτελέσματα εντυπωσίασαν: τετράγωνο, καρδιά, τσουλήθρα, αερόστατο, γράμματα, ακόμη και μια ανθρώπινη φιγούρα που πηγαίνει στα καρναβάλια. Η δράση αυτή ενίσχυσε την ολιστική μάθηση, συνδυάζοντας μαθηματικές έννοιες, χωρική αντίληψη, δημιουργικότητα και κοινωνικές δεξιότητες.

Η εμπειρία ολοκληρώθηκε με αναστοχασμό, καθώς κάθε παιδί εξέφρασε ποιο σχέδιο του άρεσε περισσότερο και για ποιον λόγο π.χ. 

• γιατί η τσουλήθρα είναι το αγαπημένο μου παιχνίδι
• γιατί έχει το αγαπημένο μου χρώμα
• γιατί είναι πολύχρωμο
• γιατί είναι η καλύτερη ιδέα
• γιατί τα καρναβάλια πλησιάζουν και μου αρέσουν
• γιατί έχει το γράμμα από το όνομά μου ...

Μέσα από τον προφορικό λόγο, τα παιδιά ανέπτυξαν την ικανότητα επιχειρηματολογίας, την έκφραση συναισθημάτων και τον σεβασμό στη διαφορετική άποψη, στοιχεία που συνδέονται άμεσα με την καλλιέργεια της αυτοεκτίμησης και της ενσυναίσθησης.

Η συγκεκριμένη μαθησιακή διαδρομή αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα του πώς, στο νηπιαγωγείο, η μάθηση δεν είναι γραμμική αλλά εξελικτική, αναδυόμενη και βαθιά συνδεδεμένη με τα ενδιαφέροντα των παιδιών. Μέσα από ένα απλό έναυσμα, ενεργοποιήθηκαν πολλαπλοί τομείς ανάπτυξης, επιβεβαιώνοντας τον παιδοκεντρικό και ολιστικό χαρακτήρα του Νέου Αναλυτικού Προγράμματος Σπουδών.

Γραφή και Ανάγνωση στο Νηπιαγωγείο: η βάση για τη σχολική ετοιμότητα

Καθώς τα νήπια του σχολείου μας ετοιμάζονται να κάνουν το μεγάλο βήμα προς το Δημοτικό, είναι σημαντικό να αναδείξουμε τον ρόλο του Νηπιαγωγείου στην ανάπτυξη του γραμματισμού, δηλαδή της σχέσης των παιδιών με τη γραπτή γλώσσα.

Σύμφωνα με το Νέο Αναλυτικό Πρόγραμμα Σπουδών για την Προσχολική Εκπαίδευση, η ανάγνωση και η γραφή στο Νηπιαγωγείο δεν προσεγγίζονται ως πρόωρη τυπική διδασκαλία, αλλά ως μια αναδυόμενη διαδικασία, μέσα από την οποία τα παιδιά εξοικειώνονται σταδιακά με τον γραπτό λόγο.

Οι στόχοι του νέου Προγράμματος Σπουδών για τον γραπτό λόγο

Το ΝΑΠΣ θέτει ως βασικούς στόχους τα παιδιά:

• να εμπλέκονται σε πρακτικές ανάγνωσης και να απολαμβάνουν την επαφή με βιβλία και κείμενα (καλλιέργεια αγάπης προς την ανάγνωση)

• να κατανοούν ότι ο γραπτός λόγος μεταφέρει νόημα και εξυπηρετεί διαφορετικούς σκοπούς στην καθημερινή ζωή (πινακίδες, αφίσες, προσκλήσεις, λίστες)

• να συμμετέχουν σε πράξεις γραφής με λειτουργικό και δημιουργικό τρόπο, παράγοντας κείμενα με διάφορες μορφές γραφής

• να γνωρίζουν υλικά και μέσα γραφής, να αναγνωρίζουν γράμματα και τυπογραφικά στοιχεία και να παρατηρούν τη φορά ανάγνωσης

• να αντιστοιχίζουν σταδιακά φωνήματα και γράμματα και να χρησιμοποιούν αυτές τις γνώσεις για να δημιουργούν τα δικά τους κείμενα

• αναπτύσσουν θετική στάση απέναντι στα βιβλία και στα κείμενα

• αισθάνονται αυτοπεποίθηση ως μελλοντικοί αναγνώστες και συγγραφείς

• αποκτούν τα θεμέλια για μια ομαλή μετάβαση στο Δημοτικό

Με λίγα λόγια, το Νηπιαγωγείο θέτει τις βάσεις του γραμματισμού όχι μέσα από μηχανική εξάσκηση, αλλά μέσα από ουσιαστικές εμπειρίες.

Όχι «διδασκαλία», αλλά βιωματική κατάκτηση μέσα από το παιχνίδι

Στο Νηπιαγωγείο δεν υπάρχει η τυπική διδασκαλία ανάγνωσης και γραφής όπως στο Δημοτικό. Ωστόσο, μέσα από τις καθημερινές βιωματικές και παιγνιώδεις δράσεις που πραγματοποιούνται στο σχολείο μας, τα παιδιά φτάνουν με φυσικό τρόπο σε ένα πολύ σημαντικό σημείο:

Aρχίζουν να αποκωδικοποιούν τη γραπτή γλώσσα και να την αναπαράγουν με χαρά.

Στην τάξη μας, ο γραπτός λόγος είναι παρών σε δραστηριότητες που έχουν πραγματικό νόημα για τα παιδιά, όπως:

· η γωνιά βιβλιοθήκης, όπου τα παιδιά ξεφυλλίζουν βιβλία, αφηγούνται ιστορίες και «διαβάζουν» εικόνες και λέξεις

· οι αφίσες και οι ταμπέλες που δημιουργούμε όλοι μαζί για την τάξη ή για εκδηλώσεις

· οι προσκλήσεις που γράφουμε για δράσεις και γιορτές

· οι καταγραφές συνταγών σε μαγειρικές δραστηριότητες, όπου η γραφή γίνεται εργαλείο καθημερινής ζωής

· η καταγραφή σκέψεων και ιδεών μέσα από εργαλεία όπως ο πίνακας KWLH, όπου τα παιδιά εκφράζουν τι γνωρίζουν, τι θέλουν να μάθουν και τι ανακάλυψαν

· τα ομαδικά εργαστήρια και οι κατασκευές, όπου η γραφή συνοδεύει τη δημιουργία και την επικοινωνία

Επιπλέον, τα παιδιά ζητούν με ενθουσιασμό γλωσσικά παιχνίδια, όπως η «κρεμάλα», καταφέρνοντας να αναγνωρίζουν γράμματα και λέξεις μέσα από το παιχνίδι  και επίσης, πειραματίζονται με τη γραφή ως μέσο επικοινωνίας και δημιουργίας την ώρα του ελεύθερου παιχνιδιού νιώθοντας ότι ο γραπτός λόγος είναι ένα εργαλείο που τους ανήκει.

Η γραφή, έτσι, δεν αποτελεί «μάθημα», αλλά κομμάτι της ζωής της τάξης.

Η ανάγνωση ως ευχαρίστηση και ανακάλυψη

Όχι μόνο στη γραφή, αλλά και στην ανάγνωση παρατηρούμε αντίστοιχη αναδυόμενη πρόοδο. Τα παιδιά, μέσα από τις καθημερινές παιγνιώδεις και βιωματικές πρακτικές της τάξης, αρχίζουν να αντιμετωπίζουν την ανάγνωση όχι ως υποχρέωση, αλλά ως μια ευχάριστη διαδικασία ανακάλυψης.

Συχνά προσπαθούν αυθόρμητα να αναγνωρίσουν λέξεις στο περιβάλλον τους, σε βιβλία, σε ταμπέλες, σε αφίσες ή σε παιχνίδια της τάξης. Διασκεδάζουν όταν «καταφέρνουν να διαβάσουν» μια γνωστή λέξη και νιώθουν χαρά και ενθουσιασμό συμμετέχοντας σε δραστηριότητες όπου η ανάγνωση εντάσσεται φυσικά στο παιχνίδι.

Οι εκπαιδευτικοί του σχολείου μας οργανώνουμε τέτοιες εμπειρίες με τρόπο που να ενισχύεται η εμπλοκή των παιδιών σε πρακτικές ανάγνωσης, όπως άλλωστε προβλέπει και το Νέο Πρόγραμμα Σπουδών, καλλιεργώντας τη στάση ότι ο γραπτός λόγος αποτελεί πηγή απόλαυσης, επικοινωνίας και προσωπικής έκφρασης

Έτσι, η ανάγνωση στο Νηπιαγωγείο δεν διδάσκεται μηχανικά, αλλά αναδύεται μέσα από το βίωμα, την περιέργεια και τη χαρά των παιδιών.

Αγάπη για τον γραπτό λόγο και σχολική ετοιμότητα

Το πιο σημαντικό επίτευγμα αυτής της διαδικασίας δεν είναι ότι τα παιδιά «μαθαίνουν να διαβάζουν και να γράφουν από νωρίς», αλλά ότι:

Άλλωστε, βασικός στόχος του Νηπιαγωγείου είναι ακριβώς η ομαλή μετάβαση των παιδιών στο Δημοτικό σχολείο, μέσα από την ανάπτυξη δεξιοτήτων, στάσεων και εσωτερικών κινήτρων μάθησης

Κλείνοντας…

Τα νήπια του σχολείου μας ολοκληρώνουν τη φοίτησή τους στο Νηπιαγωγείο έχοντας κατακτήσει κάτι πολύ ουσιαστικό:

Την αγάπη για τον γραπτό λόγο και τη χαρά της ανακάλυψης.

Και αυτή είναι η πιο σταθερή βάση για τη σχολική τους ετοιμότητα και τη νέα τους αρχή στο Δημοτικό.

 

Από το φλουρί στον στόχο: καλλιεργώντας όνειρα, αξίες και προσπάθεια από το νηπιαγωγείο

 

Η εβδομάδα που πέρασε στο νηπιαγωγείο μας ήταν αφιερωμένη στη νέα χρονιά, στις αξίες που τη συνοδεύουν και στη δύναμη που έχει κάθε παιδί να θέτει μικρούς αλλά ουσιαστικούς στόχους για τον εαυτό του και τους άλλους.

Αφετηρία αποτέλεσε η ευγενική προσφορά του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων του Νηπιαγωγείου μας να μας μοιράσει ατομικά βασιλοπιτάκια, τον οποίο ευχαριστούμε θερμά για τη συχεχή του στήριξη και συνεργασία με το σχολείο. Οι εκπαιδευτικοί, λοιπόν ξεκίνησαν με την αφήγηση της ιστορίας της βασιλόπιτας και του Αγίου Βασιλείου. Μέσα από το παραδοσιακό αυτό έθιμο, τα παιδιά ήρθαν σε επαφή με έννοιες όπως η προσφορά, η αλληλεγγύη, η τύχη, αλλά και η σημασία του να μοιραζόμαστε τη χαρά. 

Στη συνέχεια, μοιράστηκαν ατομικά βασιλοπιτάκια. Με ενθουσιασμό και αγωνία, τα παιδιά αναζήτησαν τα δύο φλουριά. Το ένα «έτυχε» στο νηπιαγωγείο μας – δηλαδή σε όλους μας – και το άλλο στην αγαπημένη μας προϊσταμένη. Αφού, λοιπόν, έτυχε σε όλους άρα όλοι δικαιούνταν και ένα δωράκι και πάλι προσφορά του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων.

Το γεγονός αυτό αποτέλεσε αφορμή για συζήτηση γύρω από τη χαρά που πολλαπλασιάζεται όταν μοιράζεται και για το πώς, στο σχολείο, η επιτυχία και η τύχη ανήκουν πρωτίστως στη συλλογικότητα.

Με αφορμή τη βασιλόπιτα και τον συμβολισμό της νέας αρχής, προχωρήσαμε στην ανάγνωση του βιβλίου «Ο στόχος του σκίουρου τη νέα χρονιά». Μέσα από τη λογοτεχνική αυτή αφήγηση, τα παιδιά ήρθαν σε επαφή με την έννοια του στόχου με τρόπο βιωματικό και κατανοητό για την ηλικία τους. Συζητήσαμε:

• για την προσπάθεια του σκίουρου να ανακαλύψει τι θέλει πραγματικά,

• τη διαδρομή που ακολούθησε μέχρι να φτάσει στον στόχο του,

• τις δυσκολίες που συνάντησε,

• ποιοι τον βοήθησαν και ποιους βοήθησε ο ίδιος,

• καθώς και για το τελικό αποτέλεσμα της πορείας του.

Η προσέγγιση αυτή συνάδει πλήρως με το Νέο Αναλυτικό Πρόγραμμα Σπουδών για το Νηπιαγωγείο, καθώς αξιοποιεί τη λογοτεχνία ως εργαλείο:

• ανάπτυξης της γλωσσικής ικανότητας (κατανόηση κειμένου, εμπλουτισμός λεξιλογίου, προφορική έκφραση),

• καλλιέργειας της κριτικής σκέψης, μέσω ερωτήσεων, προβληματισμών και διατύπωσης προσωπικών απόψεων,

• ενίσχυσης της κοινωνικοσυναισθηματικής μάθησης, μέσα από τη διερεύνηση συναισθημάτων, κινήτρων και σχέσεων.

Στη συνέχεια, θέσαμε στα παιδιά το ερώτημα:

«Τι είναι τελικά ένας στόχος;»

Μέσα από συζήτηση στην ολομέλεια και σε μικρότερες ομάδες, τα παιδιά οδηγήθηκαν στο να αντιληφθούν ότι στόχος δεν είναι κάτι μακρινό ή αφηρημένο, αλλά κάτι που σχετίζεται με την καθημερινή μας προσπάθεια να γινόμαστε λίγο καλύτεροι άνθρωποι.

Κάθε παιδί κλήθηκε να σκεφτεί και να διατυπώσει έναν προσωπικό στόχο ή μία «υπόσχεση» για το 2026:

«Πώς θα ήθελε να βελτιωθεί σε κάτι, τι χρειάζεται να κάνει για να το πετύχει ή πώς μπορεί να αξιοποιήσει τις ήδη υπάρχουσες ικανότητές του για να βοηθήσει τους άλλους.»

Η διαδικασία αυτή καλλιεργεί βασικές δεξιότητες ζωής όπως:

• η αυτογνωσία και η αυτοεκτίμηση, αφού τα παιδιά αναγνωρίζουν δυνατότητες και σημεία προς βελτίωση,

• η αυτορρύθμιση και η υπευθυνότητα, καθώς μαθαίνουν να συνδέουν τον στόχο με την προσωπική προσπάθεια,

• η ενσυναίσθηση και η κοινωνική ευθύνη, όταν οι στόχοι τους συνδέονται με το πώς μπορούν να βοηθούν τους άλλους,

• η ενεργός συμμετοχή και η δημοκρατική κουλτούρα, αφού κάθε στόχος είναι σεβαστός και ισότιμος μέσα στην ομάδα.

Ακολούθως, τα παιδιά ζωγράφισαν τον προσωπικό τους στόχο και όλες μαζί οι ζωγραφιές συντέθηκαν σε ένα μεγάλο συλλογικό έργο με τίτλο:

«Οι Στόχοι για το 2026».

Το κολάζ αυτό δεν είναι απλώς μια εικαστική δημιουργία, αλλά μια οπτική αποτύπωση των αξιών, των επιθυμιών και της δυναμικής της ομάδας μας.

Για εμάς στο νηπιαγωγείο, η νέα χρονιά δεν ξεκινά μόνο με ευχές, αλλά με συνειδητές παιδαγωγικές πρακτικές που βοηθούν τα παιδιά να σκέφτονται, να συνεργάζονται, να ονειρεύονται και να δρουν με υπευθυνότητα και ενσυναίσθηση. Με αυτόν τον τρόπο, θέτουμε τα θεμέλια για πολίτες με αυτοπεποίθηση, σεβασμό και διάθεση προσφοράς.

Ταξίδι στο χρόνο: Βιώνοντας την ιστορία, τον πολιτισμό, τις εφευρέσεις και την μυθολογία της Αρχαίας Ελλάδας.

 

Η εκπαίδευση εκτός σχολικής τάξης αποτελεί βασικό πυλώνα της σύγχρονης παιδαγωγικής, καθώς ενισχύει τη βιωματική μάθηση και τη σύνδεση της θεωρίας με την εμπειρία. Στο πλαίσιο αυτό, το σχολείο μας επισκέφθηκε το θεματικό πάρκο «Αρχαία Ελλάδα» στη ΔΕΘ, προσφέροντας στα παιδιά μια ολοκληρωμένη γνωστική και συναισθηματική μαθησιακή εμπειρία για τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό και τη μυθολογία.

Η έκθεση ήταν οργανωμένη σε επιμέρους ενότητες αφιερωμένες σε σημαντικούς σταθμούς της αρχαίας ελληνικής ιστορίας και σκέψης. Ξεκινώντας από τους δύο μεγάλους αρχαίους ελληνικούς πολιτισμούς, τον Μινωικό και τον Μυκηναϊκό, συνεχίσαμε στη Σπάρτη, Αθήνα, Μακεδονία, Τροία αλλά και σε τομείς-πυλώνες του πολιτισμού μας: τη φιλοσοφία, την τέχνη, τις επιστήμες, την αρχιτεκτονική, τις εφευρέσεις. Μέσα από αυτή τη θεματική διαδρομή, τα παιδιά ήρθαν σε επαφή με έννοιες όπως η δημοκρατία, η ανδρεία, η συνεργασία, η επιστημονική παρατήρηση και η δημιουργική σκέψη, με τρόπο απλό, κατανοητό και ελκυστικό.

Ιδιαίτερη εντύπωση προκάλεσαν τα εντυπωσιακά αγάλματα μυθολογικών και ιστορικών μορφών, όπως ο Άτλαντας, ο Ηρακλής, η Αμαζόνα, ο Λεωνίδας, ο Μινώταυρος, ο Μέγας Αλέξανδρος, ο Δίας και η θεά Αθηνά. Τα παιδιά είχαν την ευκαιρία να τα παρατηρήσουν από κοντά, να συζητήσουν για τα χαρακτηριστικά και τον συμβολισμό τους και να συνδέσουν μύθους και ιστορίες με πρόσωπα και αξίες της αρχαιότητας.

Εξίσου εντυπωσιακές ήταν οι υπερμεγέθεις κατασκευές, όπως ο Δούρειος Ίππος και η Τριήρης, το πολεμικό πλοίο που ανέδειξε τη ναυτική δύναμη της αρχαίας Αθήνας και κυριάρχησε στη Μεσόγειο, ενισχύοντας την κατανόηση της ιστορίας μέσα από την κλίμακα και την οπτική αναπαράσταση.

Η επίσκεψη στο θεματικό πάρκο «Αρχαία Ελλάδα» δεν αποτέλεσε απλώς μια ευχάριστη έξοδο, αλλά μια παιδαγωγικά τεκμηριωμένη μαθησιακή εμπειρία, που ενίσχυσε τη βιωματική μάθηση, τον διάλογο, τη συνεργασία και τη χαρά της ανακάλυψης. Μέσα από το παιχνίδι, την παρατήρηση και τη συμμετοχή, τα παιδιά οικοδόμησαν γνώσεις και συναισθηματικούς δεσμούς με την πολιτιστική μας κληρονομιά, θέτοντας γερές βάσεις για τη μελλοντική τους σχέση με την ιστορία, την επιστήμη και τον πολιτισμό.